Kalendarz strażacki

Zatrucia wziewne - czy warto stosować AODO?

0
Zatrucia wziewne - czy warto stosować AODO?

Temat zatruć wziewnych jest to bardzo istotny, zwłaszcza w okresie grzewczym, podczas którego strażacy są często wzywani do zdarzeń typu: zadymienia, pożary. Podczas tych działań zarówno my strażacy jak i poszkodowani narażeni jesteśmy na wiele groźnych związków chemicznych powstałych w środowisku pożarowym . Z tego też powodu bardzo istotna jest praca w aparatach ochrony dróg oddechowych AODO. Są one przeznaczone do izolowania dróg oddechowych podczas pracy, ratowania i ewakuacji ze strefy zanieczyszczonej substancjami szkodliwymi (toksycznymi) lub z atmosfery nie nadającej się do oddychania (zawartość tlenu poniżej 17%).

zdjęcie z magazynu "W akcji"

Definicje

  1. Trucizną jest każda substancja, która po przedostaniu się do organizmu zaburza jego funkcje, powodując stan zwany zatruciem.

  2. Co jest trucizną? Wszystko jest trucizną i nic nie jest trucizną. Tylko DAWKA określa czy dana substancja jest trucizną .

  3. Zatruciem jest ostry stan zaburzeń czynności organizmu spowodowany wchłonięciem substancji toksycznej.

  4. Dawka - ilość substancji trującej, konieczna do wywołania widocznych objawów zatrucia:

  1. dawka śmiertelna - LD 50 tj. dawkę powodującą śmierć 50% użytych w doświadczeniu zwierząt,

  2. toksyczność ostra - zdolność do działania toksycznego, które występuje w krótkim czasie po podaniu badanego związku w pojedynczej dawce.

  1. Czas EKkspozycji - długość oddziaływania dawki w określonym czasie na organizm człowieka,

Drogi dostania się do organizmu

  1. Przewód pokarmowy.

  2. Drogi oddechowe: Substancje w stanie gazowym najłatwiej są wchłaniane w drogach oddechowych.

  3. Przez skórę i błony śluzowe: przenikanie przez skórę jest procesem zależnym od czasu, a przenikanie przez warstwę zrogowaciałą naskórka jest reakcją limitującą szybkość całego procesu.

  4. Bezpośrednio do krwi.

Zatrucie dymem

  1. W wyniku wdychania dymu powstałego podczas pożaru dochodzi do uszkodzenia układu oddechowego. Towarzyszy temu:

  1. Inhalacja tlenku węgla i innych gazów powstałych w procesie spalania.

  2. Uszkodzenie górnych dróg oddechowych z następowym obrzękiem.

  3. Uszkodzenie dolnych dróg oddechowych.

Trochę chemii

Skupimy się na 4 najgroźniejszych substancjach obecnych w dymie pożarowym:

  1. Tlenek węgla /CO/. Jest gazem silnie trującym - duszący, bezbarwnym i bezwonnym oraz planym. Ulega szybkiej absorpcji przez płuca. Łączy się 257 razy silniej z hemoglobiną niż tlen, w wyniku czego traci ona zdolność przenoszenia tlenu . Objawy w przypadku zatrucia tlenkiem węgla zależą od procentowej ilości związanej HbCO .Objawy od: ból głowy, nudności, zaburzenia orientacji, zmęczenie, halucynacje, zaburzenia krążenia, zaburzenia psychiczne, ślepota, depresja ośrodka oddechowego, ślepota, samoistne oddawanie moczu i stolca, śmierć

  1. Cyjanowodór /HCN/. Jest gazem silnie toksycznym, bezbarwny o migdałowej gorzkiej woni. Łatwo wchłania się do organizmu przez płuca, skórę i układ pokarmowy. Jego gwałtowne działanie paraliżuje system oddechowy już w pierwszym momencie kontaktu, powodując zaburzenia oddychania tkankowego. Z wodą tworzy słaby kwas W czasie II wojny światowej był stosowany pod nazwą Cyklon B. Zalicza się go do ogólnotrujących bojowych środków trujących.

  2. Dwutlenek węgla /CO₂/. Występuje w zwiększonym stężeniu podczas procesu spalania. Stężenie powyżej 2% w powietrzu powoduje zaburzenia oddychania. Drażniąc ośrodek oddechowych wzmaga wentylację płuc co powoduje dodatkową możliwość zatrucia się innymi gazowymi produktami spalania

  3. WWA/ wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne (BENZO A PIREN)– grupa związków o budowie pierścieniowej, bezbarwne, białe jasnożółte lub zielone kryształy – właściwości kancerogenne

  4. DIOKSYNY – pcdd, pcb, pbb – związki o działaniu mutagennym i kancerogennym.

     

Rakotwórczość (kancerogenność) – właściwość czynnika chemicznego, fizycznego lub biologicznego, warunkująca wywołanie nowotworów u ludzi lub zwierząt. Zmiany nowotworowe mogą ujawnić się po upływie wielu lat od chwili pierwszego narażenia. Okres tego opóźnienia jest nazwany okresem latencji

Strażacy statystycznie częściej padają ofiarami nowotworów niż inni ludzie.

„Według badań NIOSH (USA) i Krajowego Rejestru Nowotworów (Finlandia) 60% strażaków umiera z powodu nowotworów. Niebezpieczna praca i pasja naraża na ryzyko zachorowania na chorobę onkologiczną.”

ZWIĄZKI OBCE – ksenobiotyki mogą przenikać do ustroju różnymi drogami, co ma duże znaczenie dla przebiegu i intensywności zatruć.

Najwyższe dopuszczalne stężenie.

NDS

NDS (TWA) – jest to takie stężenie substancji trującej, które przy stałym kontakcie z nią w ciągu 8-godzinnego dnia pracy przez wieloletni nawet okres nie wywołuje żadnych objawów zatrucia.

Wartość podaje się w mg/m3

Dla co 23 mg/m3 = 20 ppm

Dla hcn 1 mg/m3 = 1 ppm

NDSCH

NDSch (STEL) – jest to stężenie czynników szkodliwych dla zdrowia – ustalone jako wartości średnie – które nie powinno powodować ujemnych zmian w stanie zdrowia pracownika oraz jego przyszłych pokoleń, jeśli utrzymuje się ono w środowisku pracy nie dłużej niż 30 minut w czasie zmiany roboczej.

Wartość podaje się w mg/m3

Dla co 117 mg/m3 = 102 ppm

Dla hcn 5 mg/m3 = 4,5 ppm

Czas ekspozycji na ksenobiotyk jest w tym przypadku czynnikiem najistotniejszym, a zatem szybkie wytarcie lub zmycie substancji niebezpiecznej uchroni przed przeniknięciem dużej ilości substancji chemicznej.

Jak przeciwdziałać zatruciom?

  1. Korzystać ze środków ochrony indywidualnej: wymaga to energii i zaangażowania ze strony strażaka.

  2. Monitorować stężenie gazów – powinna to być STANDARDOWA PROCEDURA.

  3. Korzystać z aparatów ochrony dróg oddechowych: AODO można zdjąć dopiero po stwierdzeniu, że powietrze otoczenia umożliwia bezpieczne oddychanie.

  4. Zastosować Prysznic w ciągu godziny: wzięcie prysznica w ciągu godziny obniża narażenie na kontakt z toksynami o 90%. Czekanie do wieczora oznacza 100% narażenia – wydłużony czas ekspozycji

  5. Dekontaminacja: środki ochrony indywidualnej należy poddać dekontaminacji .

  6. Zwracać uwagę na objawy zatrucia u współpracowników: strażacy muszą uważnie obserwować się nawzajem, zarówno w trakcie akcji, jak i po jej zakończeniu.

  7. Nawadnianie organizmu.

 

 

W kolejnym wpisie przybliżę temat procedury KPP nr 16 - ZATRUCIA WZIEWNE.

Komentarze do wpisu (0)

Menu Szukaj więcej więcej
do góry
Sklep jest w trybie podglądu
Pokaż pełną wersję strony
Sklep internetowy Shoper.pl